Hij is met 15 jaar de jongste leerling-voeger in ons land. Het onderwijsministerie stelde hem bij hoge uitzondering vrij van de leerplichtwet. Coenen Geveltechniek BV in Ridderkerk en BGA-Nederland in Delft ontfermden zich over hem, anders was hij vermoedelijk op het verkeerde pad geraakt. Mitchel Nuis uit Zwijndrecht komt er openlijk voor uit, dat hij in de maatschappij dreigde af te glijden, een randjongere te worden. Hij spijbelde meer dan dat hij in de schoolbanken van zijn eerste school zat, zwierf op straat rond en deed dingen, die het daglicht niet kunnen verdragen. Uiteindelijk belandde hij op het Rotterdamse Albeda College. Daar kwam hij tot inkeer en nam zich voor alsnog iets van zijn leven te maken. Daartoe is hij nu hard op weg.Op zijn nieuwe school ‘snuffelde’ Mitchel aan allerlei beroepen. Hij sleutelde aan auto’s, laste betonstaal, timmerde mallen en maakte kennis met het voegen. Dat laatste pakte hem. Bedrijfsleider Rob Kandel van Coenen Geveltechniek, die het instituut regelmatig bezoekt, op zoek naar leerling-voegers, zag onmiddellijk iets in de jongen. Kandel: ‘Mitchel toonde écht belangstelling voor dit vak en toen ik hem een vaste baan aanbood, op voorwaarde, dat hij zijn opleiding volledig zou voltooien, zei hij direct ja. Maar er waren nog 2 hindernissen te nemen. De eerste was vrijstelling krijgen van de leerplicht. Hij is immers pas 15. Vrijstelling krijg je niet zomaar, maar met de juiste argumenten is dat alsnog gelukt. De tweede was het overtuigen van zijn ouders. Die waren er aanvankelijk allesbehalve happy mee, dat zoonlief zijn heil in de bouw wilde zoeken. Na heel veel praten gaven ze uiteindelijk toch hun toestemming. Nu zijn ze er heel blij mee, dat Mitchel zijn draai heeft gevonden. Hij is enthousiast, heeft een zeer positieve instelling, zijn inzet is groot en, dat is minstens net zo belangrijk voor een jongere, die eerder niets aan zich gelegen liet liggen, hij is bereid om van anderen iets aan te nemen. Nu loopt hij nog mee, mag de steiger vóór z’n 16de niet op, maar ik zie in hem absoluut de toekomstige bedrijfsleider van Coenen.’
Het is ruim een half jaar geleden, dat Mitchel Nuis zijn keuze bepaalde. Wat zijn zijn ervaringen tot nu toe? ‘De sfeer in de bouw is eerlijk en recht voor z’n raap. En Rob heeft destijds niets teveel gezegd, toen hij me vertelde, dat er voor vakmensen in de voegsector altijd voldoende werk is én dat het nog goed betaalt ook. Je werkt zelfstandig, maar wél in teamverband. Die samenwerking is voor mij heel belangrijk. Natuurlijk moet ik nog enorm veel leren, maar ik weet al wél, dat het voegersvak me op het lijf geschreven is. Het is een zeer afwisselend beroep, waarin je je creativiteit volledig kwijt kunt. Bovendien reis je naar verschillende bouwplaatsen en het ene project is vaak totaal verschillend van het andere. Gebouwd wordt er namelijk altijd en overal. Ik krijg straks te maken met nieuwbouw, verbouwingen of restauratiewerk van monumenten en huizen. Ik wil het allemaal onder de knie krijgen. Maar het werk moet ook georganiseerd, getekend en berekend worden. Daarvoor zijn ontwerpers, tekenaars, calculators, werkvoorbereiders en uitvoerders nodig. Ik heb me dan ook voorgenomen flink te studeren en zoveel mogelijk diploma’s te behalen. In de toekomst wil ik hogerop. Bedrijfsleider of calculator bijvoorbeeld. En misschien daarna, over een tig aantal jaren, een eigen bedrijf beginnen.’
Bron: Gevel&Dak journaal


Tijdens de Olympische Spelen wordt met veel belangstelling gekeken naar de prestaties van ‘onze’ jongens en meisjes. Jarenlang is door de sporters geoefend om het hoogst haalbare te bereiken en dat is een Olympische medaille. Soms is het een kwestie van éénhonderdste van een seconde. Goud, zilver en brons geven je aanzien,
Reageer!
Stuur door
Print