Lang vóór het consumptie-ijs bekend was, maakte de mens al gebruik van ijs om spijzen en dranken te koelen. Vooraanstaande Grieken en Romeinen lieten sneeuw en ijs van de bergtoppen naar beneden brengen voor het koelen van gerechten en dranken. Dit gebeurde al vóór het jaar nul. Nu had dit natuurlijk nog weinig te maken met het ons bekende consumptie-ijs. De spijzen werden met behulp van sneeuw en ijs gekoeld, 'ijskoud' gemaakt, maar niet bevroren.
Recepten voor echt melk- en waterijs kwamen pas omstreeks 1280 na Christus vanuit China in Europa terecht, meegebracht door Marco Polo. Er werd niet veel mee gedaan. Dit gebeurde pas, toen bekend werd, dat uit ijs en zout koudemakende mengsels gemaakt kunnen worden, waarmee men werkelijk iets bevriezen kon. Deze ontdekking werd vermoedelijk omstreeks 1500 gedaan. Het zal omstreeks deze tijd zijn geweest, dat de kunst van het maken van een sorbet zich uit Arabië naar het westen verbreidde. In elk geval staat vast, dat Catharina de Medici, een Italiaanse prinses, in 1550 op een reis van Italië naar Frankrijk een recept voor het bereiden van consumptie-ijs bij zich had. En een poosje later was het een zekere Couteaux, die in Parijs een soort ijs maakte en verkocht.
Op een banket, gegeven door Koning Karel 1 van Engeland (omstreeks 1635), werd voor het eerst 'cream-ice' (roomijs) opgedist, gemaakt door een Franse kok, die, volgens het verhaal, een opslag van £ 500 per jaar kreeg, indien hij zijn ijs exclusief voor de koning zou bereiden en het recept voor iedereen geheim zou houden. Na enige tijd viel Karel in ongenade bij het volk en werd in 1649 onthoofd. Maar de bereidingswijze was inmiddels al lang hier en daar bekend. Want de kok, genaamd DeMirco, had zijn belofte niet gehouden. Rondom 1660 werd in Café Procope in Parijs ijs geserveerd, gemaakt door de Italiaan Procopio Cutelli en in diezelfde tijd genoot men aan het hof van Lodewijk XIV van ijs in zeer verschillende vormen, vermoedelijk ook volgens Italiaanse receptuur. Langzamerhand verbreidde het ijsverbruik zich naar de hoven van de Europese koningen, naar de woningen van rijke en machtige lieden en rondom 1780 bevatten vele toonaangevende Franse kookboeken enkele recepten voor consumptie-ijs. Toch bleef ijs heel lang een soort luxe, gereserveerd voor feestelijke gelegenheden en alleen bereikbaar voor welgestelde mensen. Het duurde nog lang alvorens de lekkernij in bredere kring bekend en geliefd werd. Steeds waren en zijn vooral Italiaanse ijsbereiders, afkomstig uit Napels, Sicilië en Venetië, dé meesters in de kunst van smakelijk ijs bereiden. De ijsbereiding raakte ook in Amerika bekend. In 1774 werd door Phillip Lenzi in een New Yorkse krant geadverteerd met consumptie-ijs. De echtgenote van US-president James Madison serveerde ijs op een feest in 1813. IJs is heden ten dage in de hele wereld een zeer populair product, dat niet alleen in de zomer, maar het hele jaar door wordt geconsumeerd.

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.

2007 2008 2009 2010 2011 2012 januari februari maart april mei juni juli augustus september oktober november december